बाबुले मतलब नराखेपछि आमाको दोश्रो बिहे छोराले गराइदिएको खुलासा, आमाविरुद्ध तथानाम लेख्नेलाई छोराको मर्मस्पर्शी पत्र

मेरो आमा वैदेशीक रोजगारमा गएको 12 वर्ष भयो । मेरो बुबा कहीले साउदी कहीले मलेसीया त कहीले कत्तार जाने र पैसा कमाइ भएन, काम मन परेन भन्ने बाहाना गर्दै नेपाल आऊथे र कमाएको रकम मस्तिमा सकेर जाने गर्थे। म आमाको पेटमा हूँदा बाट मेरी आमाले त्यो घरमा कस्ट सहनू पर्यो। जब म गर्भ 7 महीनाको थिएँ मेरी हजूर आमाले अर्काको भुडीं होला भन्दै मलाई फाल्न लाई मेरी आमालाई बिष खूलाउने देखी लियर डर र धम्की दिएर मलाई फाल्न भनी हेल्थ पोस्त र मादी को खर्कत्तामापनी लगेको कुरा मलाई सबै बाट जान्कारी छ। मेरी आमाको पालो भन्दा पहिला पालो भएको एक यूवती लक्स्मी बाँस निवासी को बच्चा फाल्ने क्रममा मृत्यू हून पूगेकोले त्यही डरको कारण म जोगीएको रहेछु।

Loading...


यो मेरै आफ्नै फूपू हजुर आमा को कर्तुत रहेछ जस्मा मेरो हजुर आमा ले पनि मेरो आमा को अबोर्सन गर्न लग्नु भयेको रहेछ।यो त उदाहरण हो मलाई र मेरि आमा लाई मेरो बुबा , र हजुर आमा र उहाँका अफन्त ले गरेको र दियेको दुख सुन्दा अहिले भक्कानो फुत्छ। आफ्नो परिवार सासू ससूराको ईज्जतको पर्वाहा गरेर मात्र मेरी आमा ती पीडा सहेर बसीन्।म सानो छदा देखी नै मामाघर बसेॅ।मेरो मामाघरका मामा, हजूर बूबा ,हजूर आमाको लालन् पालन मा हूर्कीएर आज 19 वर्ष भए।

मेरा अंकल (बूबाको भाई) बिदेश इस्रयल जानलाई डील्लि मा बसि पैसा डूबाए र मेरो हजुर आमाले झोला बोक्दै रिन खोज्दै मन्दिर जान्छु भनी मैनौ कहिले बहिनी को मा त कहिले मन्दिर मा बस्ने खल्तीमा पैसा सकिये पछि घर आउने गरेर अन्य रिन लागेको हूनाले चितवन माडीको पूर्खौली घर बेचे।त्यही घरमा हूॅदा म 7 वर्ष को हूदाॅ मेरो आमा माइती मा नै हुँदा बुवा साउदी बाट छुट्टि मा आउदा फेरि गर्भवती भइन बुबा फेरि मलेसिया तिर लागे मामा घर म नै बिमार् लागे पछि भरतपुर हस्पिटल मा भाईको जन्म भयो।भाई को जन्म पछी आमा लाई लिन कोइ आयेन न्वारान माइती मा गर्न्न हुन्न भने पछी मादी को घर म हामी सङै गयेउ म 7 वर्ष को बालक हूॅदा म गएर मेरी आमालाई खाना पकाएर खूलाएको भर्खर हो जस्तो लाग्छ। गर्भवती अवस्थामा पनी कसैको साथ थीएन । घर बेचेर नजीकै आफन्तीको घरमा भाडामा बस्थे।

नीकै दूखका दिन भोग्नू पर्दा पनी मेरी आमालाई त्यस परिवारको माया थीयो। मेरो मामाघर बाट ऋण लिएर मेरी आमा आफ्नो बालबच्चाको भवीष्य सूधार्ने सपना सहीत बैदेशीक रोजगार का लागी जाने निर्णय गरिन्। त्यो बेला मेरो आमा ले पासपोर्ट बनाई दिनुस भनेर मेरो हजुर बुबाको खुट्टा धोगेर रोएको मेरो आँखामा अजै ताजा छ।आफ्नो 8 बर्ष को र 6 महीनाको दूघ पिउने बालक छाडेर जाने रहर कस्लाइनै हून्छर यो त मेरी आमाको मज्बूरी थियो। मामा घरमा सदै हामी 2 छोरा र आमा लाई पालेर कत्ती साध्य हुन्छ र? मामा घर को पनि ठुलो परिवार थियो दुख थियो बुवा ले मलेसिया मा कमाई भएन भनेर पैसा पठाउन छोडनु भयो । रिन खोजेर आमा ले कहिले हेन्धी क्राफ्त कहिले फेन्सी गर्नु भो केहि गर्दा पनि मेरो पेट भर्न र आफ्नो ज्यान् पल्न मुस्किल थियो।

मामा हरुले पनि बिहे गर्नु भो घर को भार झन उक्सिदै गयो र मादी मा बस्ने कृष्ण तिवारी को भरतपुर मा रहेको जग्गा किस्ता मा 2 बर्षमा तिर्ने गरि हामी लाई राख्नको लागि आफ्नो बिहे मा जल खाएको पैसामा फेरी मामाघरबाट गर्दिनू भएको आर्थीक सहयोगले भरतपूरमा पुरानो घर र 12 धुर जग्गा किनेर मदि बाट हजूरबूबा आमालाई समेत लगेर राख्नूभयो।त्यस् समय अगाडी हो साउदी हुदा मेरी आमाको नाममा बूबाले केही रकम पठाउने गर्थे । तर हजुर बुबाको लागि आउने गर्थियो त्यो रकम घर आएसी आफ्नो ससूराको ईज्जत गर्दै सबै पैसा ससूरा लाई दिनूहून्थ्यो। र आफ्नो ससूराले दिएको केही सानो रकम प्रयोग त अवश्यनै हून्छ। मेरो आमाले पाएको दूख र कष्टमा मेरो बूबालाई मतलव थिएन।

बिदेश गएर पहिलो छूट्टी आएको बेला मेरो बूबा आमाको अन्तिम भेट भएको थियो। त्यती बेलानै मेरा परिवारका सद्स्य बिच अंश बन्ड भयको थियो। बूहारीले आफै कमाएको सम्पत्ती भनेर नै मेरी आमाले दूख्खले कमाएको सम्पत्ती आफ्नै नाममा किनेकी थिइन र आफ्नै नामा रहयो। त्यस अंश बन्ड पछी हजूर बूबाले दिएको सम्पत्ती बूबाको नाममा रह्यो र अंश मा परेको ऋण म तिर्छू भन्ने बाचा को साथ त्यही भरतपूरको घर सूभ्य्क्षा बैंक धितो राखेर ऋण लिएर बिदेश फर्कीन। आमा गएपछी बूबा केही समय नेपालमै रहे। मेरो बूबाले अंशमा पाएको सम्पत्ती बेचेर खाए कि के गरे त्यो मलाई नी थाहा छैन र मेरी आमालाई नी थाहा छैन्। बस् त्यही जग्गा को बेचिसकेको लालपूर्जा म सॅग छ ।

थूप्रै तनाव दिने काम मात्र भयो मेरी आमालाई बूबाले साथ दिएनन्। मेरी आमा नेपाल छूट्टी मा आऊदा बुवा का आफन्त ज्योती आचार्य हजुर बुवा पर्ने र उहाँकै दाजु हाल नारायण मा एभरेष्ट टेलर चलायेर बस्ने गङा आचार्यले बार मेरो आँखा को सामु मेरो आमा को कथालो समती पैसा ले सासु ससुरा पाल नत्र मारेर तिर्सुली मा फलिदुन्छु भने पछि मलाई र भाइ लाई च्यापेर रातिको 12 बजे मामा घर पुगेको भुलेको छैन।बाबु लाइ येस्तो भयो भन्दा उल्तै आमा लाइ दोस दिन्थे। मेरि आमा नेपाल आउँदा बाबू बिदेश बाट कहिल्यै भेट हून आएनन्। मेरी आमा फर्के पछी बल्ल आउंथे। कहीले आमा आउने सुने पछि हिड्ने बाबु लाई आमाको मत्लब थिएन किन कि बहिरी कुलतमा चुरामुनी भन्ने र मेरो बुवा फसेका थिए मेरै आँखा को अगाडि मलाई छोडेर रक्सी र रान्दी मा बेस्थ हुन्थे। कहिले कून देश जाने त कहीले कून देश गरे त्यो बेला सम्म पनि मेरि आमा ले बुवा को साथ दिएकि थिन माइतीघर बाट रिन खोजी खोजी बुवा को पोकेत भर्थिन।नेपाल आएर बूढी कमाउने छे भन्दै केहो कूराको पर्वाहा नगरी दूनीया सॅग झै-झगडा ,लडाई गर्दै र पराइ आइमाइ हरूसॅग हीड्ने गरेका थिए।

कमाएर ल्याको सबै रूपैया सकेपछी फेरी मेरो मामाघर मा बिन्ती बिसाएर ऋण माग्दै अर्को देश जान्थ्य। आमालाई 10 बर्ष देखो भेटेको छैनन् बूबाले।थूप्रै तनाव र दूख्खले गर्दा वाक्क भएर आमाले पनी डरले भएनी श्रिमान् फिर्ता आउछन् की भनी सम्बन्धबिक्ष्यदको मूद्दा हाल्ने निर्णय गरिन्। मूद्दा हालेपछी पनी बूबाले मतलव गरेनन्। अदालतले तारीक थप गर्दा पनी नत मेरो बूबाले मतलव गरे नत हजूरबूबाले। अदालतले नी मेरी आमालाई स्वआर्जनले कमाएको सम्पत्ती मात्र पाउने भनी सम्बन्ध बिक्ष्यद को फैसला गर्यो। मेरी आमाले सम्बन्ध बिक्ष्यद गर्दा अधीकार स्वरूप आफ्नो श्रिमान सॅग पाउनू पर्ने अंश को माग गरेकी होइनन्। सम्बन्ध बिक्ष्यद्को आज 4 बर्ष भयो। बूबाले मतलव नगरेपछी मेरी आमालाई सबैले हेप् न थाले। आफ्नै इस्टमीत्रले मेरो आमाको एक्लो पन्को फाइदा उठाउन खोजे।

बूबा आमाको जिन्दगीमा फर्कीने आशा नरहेपछी आमा लाई अको बिबाहा गर्नू भनी मैलेनै सल्लाहा दिए। धेरै मानीस नाता लिएर आए तर सबैले हामी दूई छोरालाई स्विकारेनन्।हामी छोराहरू टाढा राखे स्विकारने भए। मेरी आमाले आज सम्म जेगरेकी छिन् हाम्रै लागी गरिन् , हामीलाई कसरी छोड्थिन् र। समय सॅगै आज भन्दा 10 महीना अगाडी एस्तो वय्क्ती सॅग आमाको भेट भो जस्ले आमाको साथ साथै हामी दूई छोरालाई स्विकारन् तयार भयो। आमाको भन्दा पहीला मेरो मन जित्यो र मैलेनै बिबाह गराई दिएको हो।

आफ्नो नया जिन्दगी सूरू गरी सकेकी मेरो आमालाई नभएको झूठ्ठो आरोप लगाइ फेसबूकमा बदनाम गरेका छन्। मेरो बूबाले छोरालाई पढाएको मोटरसाइकल किनेको जस्ता कूरा भनेका छन्।हो उनले नगरेका होइनन्। आमाले किन्देको स्कूटर बेचेर त्यसमा मोटरसाइकल किन्ने पैसा थपी दिएका हून्। खाॅचो हूॅदा आमाले पैसा पठाउन नभ्यउॅदा बूबा सॅग पैसा मागेको हू। के छोरा पाउने मात्र होर बाउको काम? छोरो छोरीलाई आर्थीक सहयोग बाउले गर्ने उस्को जिम्वेवारी होइनर। उसको जिम्वेवारी सबै आमाले गर्दा पनी मेरो आमालाई झूठ्ठा आरोप लगाउने र मेरी आमा र म माथि भएका चरीत्रीक हत्या गर्ने लाई र फोहर शब्द बोल्नेलाई रोकीदीनू पर्यो।
अशोक आचार्य हाल:- कावासोति